IKEA is ongetwijfeld een van de moeilijkste klanten om mee te werken. Zij kwamen ongeveer twee maanden geleden over de vloer, en vertelden ons hoe goed ze bezig waren en hoe hun winst elk jaar groeide. Ze verlieten ons met de simpele vraag hoe zij over 10 jaar nog steeds zoveel winst zouden kunnen maken.
Een vrij evidente en logische vraag zou u denken, maar na een paar weken research wisten we wel beter. IKEA heeft filialen over heel de wereld, en elk jaar slagen ze er in hun goedkoop, duurbaar en mooi ontworpen meubilair via de gekende catalogus aan miljoenen mensen te verkopen. Ze betalen de beste reclamebureaus voor creëren van meesterlijke campagnes zoals de IKEA lamp, Embrace Change bij de intrede van Obama, IKEA meubilair in the Sims en Obama’s IKEA Limo. Daarnaast zorgen ze elk jaar voor nieuw meubilair ontworpen door bekende designers en gericht naar een breed publiek. Hun meubilair is vaak zo tijdloos ontworpen dat ze jaren lang in de winkel blijven liggen, denk bv. aan de Klippan en de Poäng. En last but not least geven ze elk jaar nog een hoop geld aan goede doelen, maken ze gebruik van groene materialen en hergebruiken ze oud meubilair.

Misschien lijkt het nu niet meer zo evident om een gaatje in het bedrijf te vinden, een fout waar ze nog niet aan hebben gedacht, een aspect waar ze meer tijd in moeten steken. Toch vonden we nog een gebied waar ze, raar maar waar, ontbraken: sociale media online. IKEA heeft enorm veel fan-pagina’s op Facebook, een grote fangroep, meer zelfs, ze hebben hun eigen soap. Maar er is geen één Facebook fan-pagina, Twitter-account of andere website opgericht door IKEA zelf. Vrij logisch ook nadat we hun verhaal hadden gehoord toen ze bij ons langskwamen. De CEO van IKEA, Ingvar Kamprad, bezit geen computer. Alle communicatie met zijn bedrijf doet hij via telefoon of fax (hoe werkte dat ook weer?). De werknemers van IKEA hebben op het bedrijf geen toegang tot YouTube, Facebook of Twitter. Volgens Ingvar zorgt dit voor afleiding op het werk. Terecht, maar niet als we spreken over de marketing afdeling, vonden we zelf. De gezichten van diegene die langskwamen toonde duidelijk frustratie en ergernis. Ze werkte voor een van de grootste en meest gekende bedrijven in de wereld, en toch mochten ze hun volledige creativiteit niet gebruiken.
Na enkele weken research, brainstormen en prototypen hadden we ons finaal idee: IKEA Homepage. Een home-pagina uitgewerkt als een gewone huiskamer, bemeubeld met IKEA-meubilair. Van hieruit kon de gebruiker als zijn sociale netwerken raadplegen: zijn mail viel binnen aan de deur, status-berichten van Twitter of Plurk hingen op aan het prikbord, zijn RSS-feeds waren te lezen in de krant, en foto’s van Flickr of Facebook kon men terugvinden in de foto-albums. De IKEA-homepage bracht alle netwerken samen, ongeacht welke je gebruikte: je mail kon komen van Gmail, Yahoo! mail of gewoon POP3 of IMAP. Je foto’s kon je importeren van Flickr, Picasa of Photoshop.com. Filmpjes op TV kon je importeren van YouTube, Vimeo of DailyMotion. Het was IKEA’s taak om sociale media op de voet te volgen, en de IKEA homepage aan te passen aan de nieuwste diensten.
De gebruiker kon tevens zijn kamer bemeubelen met IKEA-meubilair. Via een handig menu kon hij alle catalogussen raadplegen, vanaf dat IKEA bestond tot nu. Men kon kleuren en patronen aanpassen. Maar het werd pas echt leuk wanneer men de kamer aan vrienden of familie liet zien. Zij konden de kamer bekijken en zelf ideetjes opdoen voor in hun eigen kamer. Maar tevens konden ze meubels aanraden voor de gebruiken, of zelfs cadeau doen op diens verjaardag. En om IKEA nog meer in de kijker te zetten, kreeg de gebruiker verwittigingen van nieuw meubilair , of kon hij zijn hele kamer met slechts 1 klik volledig aanpassen aan een nieuwe collectie.
Naast het idee mee te ontwikkelen, was ik voornamelijk verantwoordelijk voor de 3D. Robbin was verantwoordelijk voor ons filmpje, terwijl Marie en Paula zich bezighielden met prototypen, user testing, en presentatie. Het finale project kan je hierboven zien.
Nadat IKEA onze presentatie en filmpje te zien kregen, waren ze vrij stil en niet meteen onder de indruk. Terecht, want zo bleek dat ons concept niet echt uit het filmpje waarneembaar was. Echter wanneer we hen meer vertelde over hoe een kamer kon gedeeld worden, en hoe men meubilair kon aanraden of cadeau doen, begrepen ze het concept meer en werden ze er zelfs enthousiaster over. Zelf waren we even verschoten van hun kalme indruk, maar hun feedback was terecht. We hadden iets teveel tijd gestoken in het wow-effect van de film, waardoor we bepaalde aspecten aan onze oplossing over het hoofd zagen, en niet vermelde in de film. We besloten om IKEA een nieuwe versie van het filmpje door te sturen na enkele aanpassingen. Momenteel zijn we daar nog mee bezig.
Het hele project was een fantastische ervaring. Ik heb enorm veel bijgeleerd, zowel op vlak van werken in groep als technisch gezien met 3D en film. Het ijs op Hyper is nu een beetje gebroken, we weten al iets beter hoe we in groep moeten werken, welke processen succesvol werken en welke niet en welke gevaren er dreigen. Nu we in een nieuwe groep aan een nieuwe module zijn begonnen, en deze informatie van de verschillende groepsleden te horen krijgen, weten we veel beter hoe we deze module tot een beter einde kunnen brengen. Dat belooft!