“We want you to be an entrepreneur!”, dat is wat ze ons vertelde op onze eerste dag. En Hyper Island gaf meteen het goede voorbeeld met net die vereiste te verkennen in de eerste module. De module kreeg de naam “Future of Digital Industry” en nam 4 weken in beslag. Twee weken daarvan waren gewijd aan het verkennen en samenvatten van wat de huidige en toekomstige toestand van digitale media. Tijdens de twee daarop volgende weken kregen we onze eerste klant en mochten we deze helpen met zich voor te bereiden op de toekomst.
Ik ben de trends de voorbije jaren nauw op de voet aan het volgen, en denk zelf vaak na over wat we daaruit kunnen concluderen. Maar dit delen met mede-studenten en daardoor tot betere conclusies komen, was een ongelofelijke ervaring.

De eerste taak bestonden erin de huidige en toekomstige digitale wereld te verkennen a.d.h.v. eigen research, presentaties van professionals die Hyper Island zelf uitnodigde en personen die we zelf mochten kiezen en interviewen.

De eerste gast die zijn lecture kwam geven, was Måns Adler, de oprichter van Bambuser. Hij studeerde in Zweden, deed zijn stage in San Francisco en begon met Bambuser als afstudeerproject. Bambuser is een online service waar gebruikers live video de wereld in kunnen sturen. Hij startte deze dienst met het idee dat de mensheid altijd al zijn markering heeft nagelaten. De mens markeert graag waar hij was zodat het een deel kan zijn van iemand anders’ beleving, of van zijn eigen beleving als hij naar die plaats terug gaat. Als we denken aan markeringen zoals “Cas was here!” of simpelweg stenen opstapelen om de weg terug te vinden. Het idee van markeringen evolueerde later naar broadcasting. Vandaag kunnen we niet meer leven zonder broadcasting, erger zelfs, broadcasting wordt hoe langer hoe meer real-time. En dat is wat Måns verder tracht te onderzoeken. In zijn opinie is er een nieuwe dimensie op komst die ons belevingen zullen veranderen, waarbij de nadruk ligt op wat we aan het doen zijn. Denk aan een serie op TV bekijken in Second Life, en zien wie er naast je zit en meekijkt. Of een artikel lezen op NYT en te weten komen wie er meeleest, op die manier kan er een discussie ontstaan en verbetert dit de beleving. Een goede dienst is dus een dienst die ons meer doet focussen op de beleving, en deze verandert en verbetert. Het moeilijke eraan is, dat deze verbetering vaak ontwikkeld wordt door de gebruikers zelf. Toen Edison de fonograaf maakte, dacht hij dat het ging gebruikt worden om stemmen op te nemen zodat geliefde de stem van deze persoon opnieuw konden beluisteren eens die was overleden. Wat hij werkelijk had uitgevonden was de muziek industrie. En dat is ook wat er gebeurt met Twitter bijvoorbeeld, alleen kleinschaliger. Twitter had zelf nooit verwacht dat men de dienst op zoveel manieren ging gebruiken. Retweets en replies hadden nooit bestaan hadden de gebruikers hier niet mee begonnen. Twitter neemt dan ook de juiste beslissing met deze gewoontes te omarmen en verder te implementeren in hun dienst.

Petter Warnsberg was de tweede persoon die Hyper Island kwam bezoeken. Hij was een medewerker op Hyper Island en is professor aan de universiteit van Winchester. Hij bracht een visie op wat er vandaag op het internet gebeurde, en wat we daaruit konden concluderen. Hij haalde drie grote punten aan:

• Transparantie: door het “sharen” van informatie ontstaat er een grotere transparantie en krijgen we een betere kijk op informatie en kennis. Denk bijvoorbeeld aan de campagne van Obama. Deze verschilde enorm van de traditionele campagnes doordat Obama bv. al zijn speeches zelf filmde, hij had daarvoor een heel camera-team in zijn beschikking. Doordat hij deze beelden met de wereld deelde via open kanalen zoals Vimeo en YouTube, bracht hij meer openheid. Nieuwskanalen zoals CNN en BBC konden zijn speeches niet meer inkorten tot slechts 1 zin die zonder context misschien wel fout klonk, want de hele speech was altijd vindbaar op zijn website. Openheid en transparantie gaven de campagne meer betrouwbaarheid en eerlijkheid, zonder dat daar veel voor moest gebeuren.
• Filters: we hebben vandaag de dag te maken met een te grote hoeveelheid informatie. Om hier duidelijkheid in te scheppen, hebben we nood aan filters. De trend van microblogs is daar een perfect voorbeeld van. Grote nieuwswebsites hebben een groot publiek, maar niet iedereen is geïnteresseerd in elk bericht. Blogs hebben een iets kleiner publiek, maar nog steeds is de filter niet specifiek genoeg. Microblogs geven tot nu toe de beste filter, doordat men mensen kan volgen met de juiste interesses. Vergelijk dit met de muziekindustrie. De meeste muziekwinkels verkopen de populaire muziek die de meerderheid goed vindt. Echte muziekliefhebbers zullen hun honger daar waarschijnlijk niet mee kunnen stillen. Daarom gaan zij naar kleinere muziekwinkels die zich misschien enkel beperken tot 1 genre, maar in dat genre wel een grotere keuze hebben.
• Sociale netwerken winnen aan vertrouwen. Petter maakte de vergelijking met banken. Gebruikers vertrouwen sociale netwerken bijna evenveel als banken.
• Clouds are the future: cloud-technologie is zonder twijfel de toekomst. Het is dan ook onze taak om de cloud van informatie te voorzien. Op die manier wordt de cloud een deel van ons en krijgt de cloud een beter zicht op wat er in de wereld gebeurt.

Tijdens de verschillende presentaties was er ook tijd voor enkele creatieve taken. Zo mochten we brainstormen over hoe de nieuwe cola-automaat meer sociaal kon zijn, en hoe we dit konden verbinden aan de huidige sociale netwerken. Enorm interessant, zeker met de nieuwe insights die we creëerden.

Naast de presentaties die we te zien kregen, mochten we ook zelf mensen contacteren. Toen we de adresboeken van onze groep bij elkaar brachten, hadden we meteen een hele lijst van mensen die we gingen contacteren. We hadden zeker een stuk of 20 mails verstuurd, en uiteindelijk mochten we een interview afleggen met Noah Brier (Barbarian group, NYC), Richard Gatarski, Benn Malbon (BBH Labs, NYC), David Droga (Droga5, NYC), Anke Lidne (Disruptive Media) en Iain Tait (Poke, London). Een uitgebreide lijst, vol met food for thought. De laatste dagen voor de presentatie spendeerde we dan ook aan conclusies trekken, en tot de juiste insights komen. Na 2 weken vol research, interviews, presentaties, brainstorm-sessies en hard werken, kwamen we tot deze insights:

1. Innovatie is enkel mogelijk als er een brug ontstaat tussen de industrieën en categorieën.
   Een industrie moet verder kijken dan zijn eigen vakgebied. Met de huidige communicatiemiddelen is het enorm gemakkelijk om bv. de RSS-feed van een onderzoeksteam op MIT te volgen, of een Russisch dance forum te volgen.
2. Schermen en monitors volstaan niet meer, het zijn enkel obstakels voor een naadloze integratie.
   Denk aan hoe cloud-computing de industrie overneemt. Cloud computing en semantic web zullen een internet van links veranderen naar een internet van dingen.
3. Ideeën verbinden wordt belangrijker dan informatie onthouden.
   Doordat alles wordt opgeslagen, en technologie voor ons alles terugvindt, moeten we niets meer herinneren. De aandacht gaat nu naar waar het echt om draait, ideeën genereren, informatie evalueren en waarderen.
4. De Baby Boom op het internet komt eraan!
   Slecht zeer weinig teenagers zijn vandaag onvindbaar op het internet door communities zoals Facebook en MySpace. Dit zal in de toekomst niet anders zijn. Nieuwe generaties zullen veel meer informatie op het internet plaatsen dan wij ooit deden. Deze nieuwe informatie zal tevens het internet manipuleren.
5. Merken concurreren niet meer met merken, maar met het dagelijkse leven en de verschillende media.
   Er wordt hoe langer hoe meer controle gegeven aan de gebruiker als we kijken naar merken zoals Coca Cola en Starbucks. Bedrijven en merken moeten zich meer bewust worden van deze transformatie, en hun echte concurrentie goed analyseren.
6. Door de grote hoeveelheid aan informatie is er een nood aan filters.
   De juiste informatie in de juiste hoeveelheid aan de juiste gebruiker bezorgen, is wat op dit moment zeer gemist wordt.
7. Een verhaal vertellen a.d.h.v. digitale media geeft het de mogelijkheid te evolueren en nooit te eindigen.
   Denk aan de campagne van Obama. Verhalen leven verder in de digitale wereld en worden daarbij vaak onderhouden door de gebruikers zelf.

En dan was het presentatiedag. Elke groep mocht zijn research en insights met de rest van de klas delen op een manier dat zij toepasselijk vonden. Sommige hadden een film gemaakt, andere een opstelling en sommige (zoals ons) een presentatie. Als extraatje hadden we een kleine infographic ontwikkeld die ons proces tijdens de research in kaart bracht.

Trends binnen digitale media bestuderen en in kaart brengen is iets wat ik enorm graag doe, en met de presentaties, interviews en input van andere groepen wordt het maar al te duidelijk dat deze soort van trendmaps bijna elke 6 maanden moeten gedaan worden om een goed beeld op de huidige toestand te houden, en de juiste inschatting te kunnen maken van wat de toekomst biedt. Ongetwijfeld een enorm waardevolle module die elke school gespecialiseerd in digital anything moet doen!